De wolf en de vreemdeling

Een smakeloos sprookje

“Terugblik op 2024:  De Wolf en de Vreemdeling”, zo luidt de kop van de oudejaarscolumn van de Scherpenzeelse Krant. In het verhaal worden de wolf en de vreemdeling in één adem genoemd, als grootste verstoring van het kalme leventje in het dorp. Roedels wolven en busladingen vreemdelingen worden neergezet als grootste bedreiging voor Scherpenzeel. Het verhaal is waarschijnlijk ludiek bedoeld, gezien bijvoorbeeld de suggestie om de vluchtelingen tegenover de Grebbelinie op te vangen, zodat ze door vrijwilligers vanuit de loopgraven in de gaten kunnen worden gehouden. Sommigen vinden dit grappig, ik vind het vergelijken van vluchtelingen met wolven in één woord SMAKELOOS.

Het past in een teneur die al langer gaande is en nu culmineert in deze smakeloze vergelijking. Een teneur die geen ruimte biedt voor nuance en voor dialoog.

Even terug in de tijd. In november besloot de gemeente om vanwege de gevoeligheid van een mogelijke opvang van asielzoekers eerst een informatieavond te organiseren om met de inwoners daarover in gesprek te gaan. Zoals we in een krantenartikel op 3 december jl. kunnen lezen, bleek er veel weerstand te zijn tegen de komst van een asielzoekerscentrum in Scherpenzeel. Dat is een signaal waar je als gemeenschap serieus mee moet omgaan en dat deed de gemeente dan ook. Al vind ik wel dat zowel de krant als ook de gemeente wel erg hun oren laten hangen naar de hardste roepers. En dat snap ik wel, want in diezelfde weken deden zich in Montferland protesten voor, die ontaardden in fysiek geweld. Dan regeert kennelijk niet meer de angst voor de vreemdeling, maar de angst voor de eigen boze burger.

In de berichtgeving is er nauwelijks aandacht voor nuance en voor het andere geluid. Mensen die luid hun bezwaren uiten zijn niet noodzakelijkerwijs representatief voor de hele gemeenschap. Misschien is er in Scherpenzeel wel een “stille meerderheid” die wel openstaat voor de komst van asielzoekers, maar bang is om haar stem te laten horen. De kerstgedachte lijkt ver weg in Scherpenzeel. Koning Willem Alexander roept  in zijn kersttoespraak op tot wederzijds respect in een gepolariseerde wereld, wijst op de noodzaak van verbinding en empathie en roept op tot weerbaarheid tegen haat en discriminatie. Aan de Scherpenzeelse Krant lijkt dat niet te zijn besteed. Het verhaal over de wolf en de vreemdeling staat vol met populistische retoriek waarin op geen enkele manier gehoor wordt gegeven aan die oproep tot respect, verbinding en empathie. Het is een verhaal dat louter voedingsbodem is voor angst, haat en discriminatie. Een gemiste kans.